بزرگسالانی که بازی می‌کنند: ترند «کیدالت» چیست و چرا محبوب شده است؟

ین پدیده با اصطلاح «کیدالت» (Kidult) شناخته می‌شود؛ واژه‌ای که از ترکیب دو کلمه Kid به معنای کودک و Adult به معنای بزرگسال ساخته شده است. کیدالت‌ها بزرگسالانی هستند که همچنان به سرگرمی‌ها، محصولات و تجربیاتی علاقه دارند که به‌طور سنتی برای کودکان یا نوجوانان در نظر گرفته می‌شدند.

اما چرا تعداد بزرگسالانی که اسباب‌بازی می‌خرند، بازی می‌کنند یا به دنبال تجربه‌های نوستالژیک هستند، روزبه‌روز بیشتر می‌شود؟

کیدالت دقیقاً به چه معناست؟

کیدالت بودن به این معنا نیست که یک فرد از مسئولیت‌های بزرگسالی فرار می‌کند یا رفتار کودکانه دارد. در بسیاری از موارد، این مفهوم صرفاً به بزرگسالانی اشاره دارد که بخشی از علایق دوران کودکی خود را حفظ کرده‌اند.

یک فرد ممکن است شغل حرفه‌ای، خانواده و مسئولیت‌های متعدد داشته باشد، اما در اوقات فراغت خود لگو بسازد، بازی ویدیویی انجام دهد، مجموعه‌ای از فیگورهای شخصیت‌های محبوبش جمع‌آوری کند یا ساعت‌ها مشغول یک بازی رومیزی شود.

برای این افراد، بازی صرفاً یک سرگرمی کودکانه نیست؛ بلکه راهی برای آرامش، خلاقیت، ارتباط اجتماعی و حتی بیان هویت شخصی محسوب می‌شود.

چرا ترند کیدالت محبوب شده است؟

یکی از مهم‌ترین عوامل رشد این پدیده، نوستالژی است.

بسیاری از بزرگسالان امروز با بازی‌های ویدیویی، انیمیشن‌ها، اسباب‌بازی‌ها و شخصیت‌هایی بزرگ شده‌اند که هنوز برایشان خاطره‌انگیز هستند. زمانی که این محصولات دوباره با طراحی جدید، کیفیت بالاتر یا نسخه‌های کلکسیونی عرضه می‌شوند، احساسات دوران کودکی را زنده می‌کنند.

خرید یک کنسول قدیمی، ساختن یک مدل لگو یا داشتن فیگور شخصیتی که فرد در کودکی دوست داشته است، می‌تواند نوعی بازگشت کوتاه به خاطرات خوش گذشته باشد.

البته نوستالژی تنها دلیل این اتفاق نیست.

زندگی مدرن برای بسیاری از بزرگسالان با فشار کاری، دغدغه‌های مالی، شبکه‌های اجتماعی و حجم بالایی از اطلاعات همراه است. در چنین شرایطی، بازی می‌تواند به یک فضای امن و موقت برای فاصله گرفتن از استرس‌های روزمره تبدیل شود.

در واقع، بسیاری از بزرگسالان از بازی نه برای فرار از واقعیت، بلکه برای بازیابی انرژی ذهنی استفاده می‌کنند.

بازی دیگر فقط مخصوص کودکان نیست

نگرش جامعه نسبت به بازی نیز تغییر کرده است.

در گذشته ممکن بود فردی که در سی یا چهل‌سالگی به بازی‌های ویدیویی یا اسباب‌بازی علاقه داشت، با قضاوت دیگران مواجه شود. اما امروزه نسل‌هایی که با بازی‌های دیجیتال بزرگ شده‌اند، خودشان وارد بزرگسالی شده‌اند.

برای این نسل، بازی بخشی طبیعی از فرهنگ و سرگرمی است؛ درست مانند تماشای فیلم، گوش دادن به موسیقی یا مطالعه کتاب.

از سوی دیگر، صنعت سرگرمی نیز متوجه این تغییر شده است. بسیاری از شرکت‌ها اکنون محصولاتی را مستقیماً برای بزرگسالان طراحی می‌کنند.

لگوهای معماری، مدل‌های پیچیده ماشین، پازل‌های چند هزار قطعه‌ای، بازی‌های رومیزی استراتژیک، فیگورهای کلکسیونی و نسخه‌های ویژه بازی‌های ویدیویی نمونه‌هایی از محصولاتی هستند که بخش مهمی از مشتریان آن‌ها را بزرگسالان تشکیل می‌دهند.

نقش شبکه‌های اجتماعی در رشد فرهنگ کیدالت

شبکه‌های اجتماعی نیز تأثیر قابل توجهی بر گسترش این فرهنگ داشته‌اند.

امروزه هزاران صفحه و کانال در فضای مجازی به معرفی مجموعه‌های لگو، فیگورهای کلکسیونی، بازی‌های رومیزی، گیمینگ، مدل‌سازی و سرگرمی‌های مشابه اختصاص دارند.

افراد می‌توانند مجموعه‌های خود را به دیگران نشان دهند، درباره محصولات جدید صحبت کنند و با افرادی که علایق مشابهی دارند ارتباط برقرار کنند.

این اتفاق باعث شده سرگرمی‌هایی که زمانی فعالیت‌هایی فردی محسوب می‌شدند، به اجتماعات بزرگی تبدیل شوند.

برای مثال، یک فرد علاقه‌مند به لگو می‌تواند عضو گروهی از هزاران نفر باشد که مدل‌های ساخته‌شده خود را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند. یک گیمر نیز می‌تواند از طریق بازی‌های آنلاین با دوستانش در نقاط مختلف دنیا ارتباط داشته باشد.

در نتیجه، بازی علاوه بر سرگرمی، به ابزاری برای ایجاد ارتباط اجتماعی نیز تبدیل شده است.

بازار بزرگسالان بازیگوش

رشد فرهنگ کیدالت تأثیر قابل توجهی بر صنعت اسباب‌بازی و سرگرمی گذاشته است.

شرکت‌های تولیدکننده دیگر تنها والدین و کودکان را مشتری خود نمی‌دانند. بزرگسالانی که برای خودشان خرید می‌کنند، اکنون بخش مهمی از بازار هستند.

این موضوع باعث شکل‌گیری دسته جدیدی از محصولات شده است؛ محصولاتی که ممکن است ظاهر سرگرم‌کننده و کودکانه داشته باشند، اما از نظر قیمت، طراحی و پیچیدگی برای مخاطبان بزرگسال تولید شده‌اند.

برای مثال، برخی مجموعه‌های ساختنی دارای هزاران قطعه هستند و تکمیل آن‌ها ممکن است ساعت‌ها یا حتی چند روز زمان ببرد.

فیگورهای کلکسیونی نیز گاهی نه به عنوان اسباب‌بازی، بلکه به عنوان یک شیء دکوراتیو یا حتی کالای سرمایه‌ای خریداری می‌شوند.

همین موضوع نشان می‌دهد که مفهوم اسباب‌بازی در حال تغییر است.

آیا بازی کردن بزرگسالان مفید است؟

بازی می‌تواند مزایای مختلفی برای بزرگسالان داشته باشد.

بازی‌های فکری و استراتژیک می‌توانند مهارت‌هایی مانند حل مسئله، برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری را تقویت کنند. فعالیت‌هایی مانند ساخت مدل یا لگو نیز تمرکز و خلاقیت را درگیر می‌کنند.

بازی‌های گروهی و رومیزی نیز فرصتی برای تعامل اجتماعی ایجاد می‌کنند.

از طرف دیگر، سرگرمی‌هایی که فرد واقعاً از آن‌ها لذت می‌برد می‌توانند به کاهش فشار ذهنی کمک کنند.

برای بسیاری از افراد، چند ساعت بازی در پایان یک هفته شلوغ همان نقشی را دارد که ورزش، سینما یا سفر کوتاه برای دیگران ایفا می‌کند.

البته مانند هر سرگرمی دیگری، تعادل اهمیت دارد. زمانی که بازی باعث اختلال در کار، روابط اجتماعی، مسئولیت‌های روزمره یا وضعیت مالی شود، دیگر نمی‌توان آن را صرفاً یک سرگرمی سالم دانست.

کیدالت؛ فرار از بزرگسالی یا تعریف جدیدی از آن؟

گاهی فرهنگ کیدالت با این انتقاد مواجه می‌شود که نسل جدید تمایلی به بزرگ شدن ندارد.

اما شاید مسئله دقیقاً برعکس باشد.

نسل‌های جدید تعریف متفاوتی از بزرگسالی ارائه می‌کنند.

در نگاه سنتی، ورود به بزرگسالی به معنای کنار گذاشتن بسیاری از سرگرمی‌های دوران کودکی بود. اما امروزه افراد بیشتری معتقدند مسئولیت‌پذیری لزوماً به معنای کنار گذاشتن بازی و سرگرمی نیست.

یک فرد می‌تواند شغل جدی داشته باشد، قبض‌هایش را پرداخت کند، خانواده تشکیل دهد و در عین حال آخر هفته چند ساعت بازی ویدیویی انجام دهد یا مجموعه‌ای از شخصیت‌های محبوب کودکی خود داشته باشد.

از این دیدگاه، کیدالت بودن نه نشانه نپذیرفتن بزرگسالی، بلکه نشانه تغییر نگاه ما به آن است.

برندها چگونه از ترند کیدالت استفاده می‌کنند؟

محبوبیت این سبک زندگی فرصت بزرگی برای برندها ایجاد کرده است.

همکاری شرکت‌های اسباب‌بازی با فیلم‌ها، سریال‌ها، بازی‌های ویدیویی و برندهای مشهور روزبه‌روز بیشتر می‌شود. محصولاتی که زمانی تنها برای کودکان ساخته می‌شدند، اکنون در نسخه‌های لوکس یا کلکسیونی برای بزرگسالان نیز عرضه می‌شوند.

یکی از مهم‌ترین ابزارهای بازاریابی در این حوزه نیز نوستالژی است.

برندها می‌دانند مصرف‌کنندگان تنها یک محصول خریداری نمی‌کنند؛ گاهی آن‌ها بخشی از خاطرات گذشته خود را می‌خرند.

یک بسته‌بندی قدیمی، یک شخصیت کارتونی معروف یا موسیقی یک بازی قدیمی می‌تواند احساسات قدرتمندی ایجاد کند و همین احساسات روی تصمیم خرید افراد تأثیر بگذارد.

آینده ترند کیدالت

به نظر می‌رسد فرهنگ کیدالت یک مد کوتاه‌مدت نیست.

نسل‌هایی که با بازی‌های ویدیویی، انیمیشن‌ها و فرهنگ دیجیتال بزرگ شده‌اند، همچنان این علایق را با خود به سال‌های بعد زندگی می‌برند.

همزمان صنعت سرگرمی نیز محصولات بیشتری متناسب با این گروه تولید می‌کند.

ممکن است در آینده حتی مرز میان «اسباب‌بازی کودک» و «سرگرمی بزرگسال» کمتر از امروز شود و بازی به عنوان فعالیتی طبیعی برای تمام سنین پذیرفته شود.

جمع‌بندی

ترند کیدالت نشان‌دهنده تغییر مهمی در نگاه جامعه به مفهوم بازی و بزرگسالی است.

بزرگسالان بیشتری بدون احساس خجالت درباره علاقه خود به بازی‌های ویدیویی، لگو، فیگورهای کلکسیونی، انیمیشن‌ها و دیگر سرگرمی‌های مرتبط با دوران کودکی صحبت می‌کنند.

برای برخی افراد این سرگرمی‌ها راهی برای تجربه دوباره نوستالژی است، برای برخی فرصتی برای کاهش استرس و برای گروهی دیگر یک علاقه جدی، اجتماعی یا حتی کلکسیونی محسوب می‌شود.

شاید مهم‌ترین پیام فرهنگ کیدالت همین باشد: بزرگ شدن الزاماً به معنای کنار گذاشتن بازی نیست.

گاهی حفظ بخشی از همان حس کنجکاوی، بازیگوشی و شوق دوران کودکی می‌تواند زندگی بزرگسالی را کمی جذاب‌تر کند.